Introductie
Stefanie Burlovic
Een poos geleden vond ik op internet de site van het blad Hongarije in zaken. Ik heb contact gezocht omdat ik in de toekomst graag een werkkring zou vinden waarin ik met mijn kennis van de Hongaarse taal en het land iets zou kunnen doen. Het netwerk rond dit blad leek mij een goede start om deze wens te realiseren. Tijdens het plezierige telefoongesprek dat ik met de heer Van Erp had, is mij gevraagd of ik correspondent voor het blad wilde worden.
Inmiddels heb ik positief op dit verzoek gereageerd. Met dit eerste artikel wil ik mij voorstellen en u laten weten wat mij met Hongarije bindt en waarom ik er graag kom.
Ik ben Stefanie Burlovics-Veldman. Over een maand word ik 36. In 1990 was mijn eerste kennismaking met Hongarije. Ik was op vakantie met mijn ouders aan het Balaton. Het jaar daarop vertrokken we nogmaals richting Hongarije, maar dan voor een verblijf aan het Velencemeer. Tijdens één van de stapavonden leerde ik János kennen in de disco.
Aanvankelijk dacht ik dat het bij een vakantieliefde bleef, omdat Hongarije toch wel ver is. De liefde bleek echter groter. Het was niet altijd eenvoudig. Maar omdat we beiden doorzetters zijn, zijn we na 17 jaar nog steeds gelukkig samen.
In 1999 vierden we onze bruiloft in Ercsi, het dorp waar János is opgegroeid. In 2002 is Eva geboren en in 2004 werden we voor de tweede keer verblijd met een dochter, Sophie.
Naast moeder, ben ik secretaresse. Na de Havo heb ik een secretaresse-opleiding gevolgd aan het instituut Schoevers. Vervolgens heb ik bij diverse werkgevers ervaring opgedaan. János heeft na een aantal banen en de nodige scholing een fijne job als zwemonderwijzer en hij voelt hij zich helemaal thuis in Nederland.
Omdat mensen en culturen mij boeien, was het voor mij een vanzelfsprekendheid dat ik Hongaars ging leren. Ik vond het ook voor mijn eigen ‘integratie’ in Hongarije belangrijk dat ik me de taal eigen maakte. Een aantal jaren heb ik Hongaarse les gehad, maar het meest heb ik toch geleerd van de conversatie in de praktijk, dus tijdens mijn bezoeken aan Hongarije. Een bijkomstig voordeel is, dat ik gemakkelijk talen leer. Naast het Hongaars spreek ik namelijk nog Engels, Frans en Duits.
Doordat ik me zo openstel voor de cultuur en ik de taal spreek, ben ik één van hen geworden. Ik ben gek op Hongarije vanwege de gastvrijheid, het bourgondische leven en het klimaat.
Ik hoop dat ik als correspondent voor Hongarije in zaken, veel interessante mensen zal ontmoeten, die net zo geboeid en enthousiast zijn over Hongarije als ik.
Viszontlátasra!